مک ها( (Impregnation در معنا يعني اشباع کردن و در صنايع ريخته گري به اشباع کردن درزها و مک هاي قطعات توسط يک عامل پر کننده اطلاق مي شود. همانطور که مي دانيد وجود درزهاي ميکروني در قطعات همواره به عنوان يک معضل وجود دارد. اين مشکل معمولاً در اثر جمع شوندگي داخلي، وجود حباب هاي گاز در قطعات، لايه هاي ميکروني اکسيد شده و يا تمامي موارد مذکور به وجود مي آيد
مشکل فوق مستقل از نوع فلز و يا آلياژ بوده و خصوصاً در مورد فلزاتي مانند آلومينيوم، روي، آهن، برنز و منگنز بسيار حادتر است. همچنين در مورد قطعاتي که به روش متالورژي پودر ريخته گري مي شوند و بالاخص در قطعات ريخته گري شده جهت تماس با مايعات و گازهاي تحت فشار به صورت معضل جدي تري مطرح مي شود. به عنوان مثال سيلندر خودروها، انواع پمپ ها، کمپرسورها، شيرآلات و اتصالات لوله اي و غيره.

روش هاي متفاوتي در طول تاريخ جهت حل اين معضل به کار گرفته شده است. از ابتدايي ترين مواد مورد استفاده مي توان سيليکات سديم را نام برد. در هر حال اين مسئله تا زمان جنگ جهاني دوم لا ينحل باقي ماند تا پس از جنگ و با ورود ترموست ها به عرصه صنعت براي اولين بار انواع درزگيرهاي ميکروني تحت نام Impregnants به بازار عرضه گرديد.اين مواد تحت خلاء توانست معضل مزبور را تا حد قابل قبولي حل نمايد. با استفاده از اين مواد تمامي درزهاي ميکروني نوع کور و پيوسته در قطعات فلزي Ferrods و غيره Ferrods که با انواع روشهاي ريخته گري مانند دايکست، ريخته گري دقيق، ريخته گري تحت فشار، ريخته گري پودري، فورجينگ و ... تهيه شده اند کاملاً آب بندي مي شوند. در حال حاضر استانداردهاي ويژه اي براي مواد Impregnation تعريف شده است که به عنوان معتبرترين آنها مي توان از استاندار ارتش آمريکا به نام MIL STD Aluminium  Test Ring ياد کرد که طبق آن اين مواد مي بايست قابليت بسيار بالاي نفوذ و پرکنندگي و پس از نفوذ جامد شدن صد درصد را در يک حلقه آلومينيومي خاص دارا باشند.